Herkese selamlar.
Yapay zekâ hakkında konuşurken çoğu insan iki kötü uç arasında savruluyor: Ya “bu sefer farklı” diyerek gözü kapalı coşuyor ya da “bu bir balon” diyerek konuyu tek kelimeyle kapatıp rahatlıyor.
Bugüne kadar ikinci kampta olan ve yükselişin büyük çoğunluğunu kaçıran biri olarak baktığımda bu tür konuları değerlendirirken tarafsız olmanın çok önemli olduğunu düşünüyorum. Sonuçta David Einhorn’un dediği gibi: “Bizim amacımız olması gerekeni değil, olacak olanı bulmaya çalışmak.”
Çünkü asıl mesele teknolojinin kendisi değil.O teknolojiye yüklenen beklentiyle ödenen fiyat arasındaki gerilim. Bunu ölçüp çözebilirsek mantıklı karar verebiliriz diye düşünüyorum.
Howard Marks’ın yaklaşımı tam da burada işe yarıyor: Geleceği bilmediğini açıkça kabul edip, yine de bugünkü davranışlara bakarak riskin nerede biriktiğini anlamaya çalışmak. Ünlü yatırımcının her zamanki yaklaşımı zaten buna yönelik.
Bu yazı, “Yapay zekâ balonu var mı?” sorusunu bir iddia yarışına çevirmiyor. Yatırımcı psikolojisi, borcun yapısı, değerleme ve belirsizlik üzerinden daha zor ama daha faydalı bir yere taşıyor: Coşku irrasyonel mi, değil mi? Bununla beraber biz bu belirsizlikte nasıl pozisyon alacağız?
Hadi başlayalım.
