Herkese selamlar,
Son portföy videomun altına gelen yorumlardan biri şöyleydi: “Faiz indirim sürecine girildiğinde sanayi hisseleri (FROTO, EREGL, SISE vb.) çok ucuz kalmışken neden portföyde ağırlığı GYO tarafına verdiniz?”
Bu aslında isteyerek yaptığım bir şey değildi. Kendime daha önce “neden sanayi hisseleri almadım ya da neden gyo alıyorum” diye sormamıştım.
Fakat güzel bir sorunun boşa gitmesini istemedim. Hem kendimi sorguladım hem de verilerle olaya bakmaya çalıştım ve bunun nedenini size anlatabilirim diye düşündüm.
Kısa cevabı yine de en başta vereyim:
- Sektör seçimi yapmıyorum bunun yerine kâr artışına odaklanıyorum (daha doğrusu odaklanmaya çalışıyorum). “Sanayi mi GYO mu?” sorusu, benim hisse seçme biçimime uymayan bir soru. Asıl sorduğum soru şu: Bu şirketin kârı artacak mı ve ben bu hisse için ne kadar para ödüyorum?
- Bir hissenin çok fazla düşmüş olması onun ucuz olduğu anlamına gelmez. Sorudaki sanayi şirketlerinin bir kısmı ucuz değil, sadece fiyatı düşmüş. Kârları da fiyatlarının yanında düştüğü için çarpanları benim için sanıldığı kadar cazip değil. (Karşıt yatırım yapanlar ya yatırım tarzı düşük fiyatlı kelepir hisse avlamak olanlar için sorunun cevabı değişebilir).
- Bu kuralımı her zaman disiplin ile uygulayamadım. Kârını büyüten iki sanayi şirketi (ASELSAN ve Tüpraş) yatırım tarzıma uygundu. Fakat ben ya erken sattım ya da hiç almadım.
Burada da hata sektör tercihimde değildi. İster psikolojik deyip ister disiplinsizlik alım sinyali veren hisselerin kaçırılmasıydı yani geçen yazıda bahsettiğimiz Tip-2 hata.
Yazının geri kalanında bu üç cümlenin her birine teker teker bakacağız.
Ayrıca kendi GYO pozisyonumun zayıf noktalarını da açıkça gözden geçireceğim. Charlie Munger’ın dediği gibi: “Bana nerede öleceğimi söyleyin. Böylece oraya hiç gitmem.”
Not: Bu yazı yatırım tavsiyesi değildir. Yazıda adı geçen RYGYO, GLYHO ve TUPRS’ta (yakın zamanda aldığım küçük bir) pozisyonum var. Rakamlar 8 Ekim 2026 itibariyle güncel veriler. 3. çeyrek bilançoları daha yayınlanmadı.
Hadi başlayalım.
